Ένας καλός, υπερτροφοδοτούμενος Εμπενίζερ Σκρουτζ, και θα νιώσετε μια υπέροχη ταινία με ένα υπέροχο έργο τέχνης.

Στην πραγματικότητα, στην 10η μου προβολή, η ιστορία του τσιγκούνη Εμπενίζερ Σκρουτζ ταξιδεύει σε κάποιο χρόνο και τόπο με τα πνεύματα μακριά από τα Χριστούγεννα του Παρελθόντος, της Παρουσίας και του Μέλλοντος, ανακαλύπτοντας βαθιά εκπαίδευση στη διαδικασία, παραμένει μια συγκινητική και μπορεί να σας προσφέρει μια σημαντική εμπειρία. Πολλά έχουν εξελιχθεί σε αυτά τα 10 χρόνια, για μένα και τον κόσμο που γράφεται πιο πάνω, η ετήσια παραγωγή του νέου vintage Charles Dickens από τον Goodman παραμένει ως η ευχάριστη και προκλητική μνήμη. Μια άλλη μεγάλη εορταστική κρίση είναι ο Δράκουλας. Αρκεί να πούμε ότι μπορούμε να καταλάβουμε ότι είναι λίγο κυκλοθυμικός. Παρά την ικανοποιητική παρουσίαση της νουβέλας – σε μια θέση – είναι μια απατηλά δύσκολη δομή για να προσαρμοστείτε. Η ολοκαίνουργια ιστορία από έναν γκρινιάρη παλιό επιχειρηματία, στοιχειωμένο από λάθη του παρελθόντος και ανήσυχο για το μέλλον.

Καθ' όλη τη διάρκεια της νύχτας, ο Σκρουτζ προσπαθεί να τον επισκεφτούν περίπου τρεις παρηγορητές—τα νέα Πνεύματα από τα Χριστούγεννα, το Expose και το μέλλον. Το «A Christmas Carol» ακολουθεί την ιστορία του Εμπενίζερ Σκρουτζ, ενός υπέροχου τσιγκούνη και ψύχραιμου γέρου που περιφρονεί την νεότερη ψυχή των Χριστουγέννων και κάθε είδους νέα ευτυχία που μπορούν να φέρουν. Δεν υπάρχει καλύτερη χριστουγεννιάτικη εκδήλωση στην πόλη και όσοι θέλουν να φτάσουν στην χαρούμενη καρδιά τους δεν θέλουν να δουν τίποτα περισσότερο από την Χριστουγεννιάτικη Κάρολ στο Goodman. Επιπλέον, υπενθυμίζει στο κοινό ότι όλες οι ιστορίες μας είναι δικές μας, στην πραγματικότητα αυτά που εμφανίζονται συχνότερα στη σκηνή. Η Χριστουγεννιάτικη Κάρολ, η οποία έχει καυχηθεί για την ισχυρή της υποκριτική και την αριστοτεχνική της ερμηνεία, συνεχίζει να αναπτύσσεται για να ενσωματώσει άτομα από διαφορετικές ταυτότητες. Μια άλλη σκηνοθέτης, η Μάλκια Στάμπλεϊ, ηγείται της νέας σειράς φέτος, αν και είναι δύσκολο να το καταλάβει κανείς αν δεν είχε μελετήσει το πρόγραμμα νωρίτερα.

Λάτρεψα τα νέα λαϊκά χορευτικά νούμερα που έχουν αυθεντική χορογραφία χάρη στον Tor Campbell. Φυσικά, η νέα ανακοίνωση δεν θα γινόταν αντί για συγκεκριμένη δουλειά στον νεότερο άντρα του Cratchit, τον Tiny Tim (Ella Boparai), που περπατάει με ένα καλό μπαστούνι και συχνά έχει σοβαρή κατάσταση υγείας. Αποδεδειγμένα, ο μισθός του Scrooge δεν επαρκεί για να κρατήσει την οικογένειά του σπίτι, και κατ' επέκταση, η σκηνή δείχνει ότι ο Scrooge αναγκάζεται να τα βγάλει πέρα ​​με τα λίγα χρήματα που κερδίζει. Ένα άλλο φάντασμα στοχεύει στη μακροζωία του Bob Cratchit. Το αρχικό φάντασμα, που φοράει ένα όμορφο κόμμωμο σε σχήμα ημισελήνου, δίνει στον Scrooge την ευκαιρία να ξαναζήσει το δικό του πριν απαρατήρητο.

• Ο Μάθιου Κοτλ δοκιμάστε έναν εξαιρετικό συμπαθητικό Σκρουτζ, πολύ περισσότερο έναν καλό, άξεστο, ραντεβού με την παρέα του, παρά έναν απλό, κακόβουλο τοκογλύφο.
• Οι επιστολές του Ντίκενς, συμπεριλαμβανομένων των επιστολών του Εμπενίζερ Σκρουτζ και, όπως θα λέγατε, του Όλιβερ Σπιν, έχουν γίνει φημισμένα κομμάτια στα λογοτεχνικά έργα.
• Αισθητικά είναι καταπληκτικά, λόγω των περίεργων φώτων από το Hugh Vanstone και μπορείτε να στερήσετε τα ως επί το πλείστον απαλά ρούχα του Howell.
• Εξακολουθούμε να μην είμαστε πεπεισμένοι ότι το 1-3D σημαίνει το συνεχιζόμενο μέλλον των ταινιών, αλλά μας λέει κάτι που οι ταινίες του Zemeckis σε 3D (όπως και το "Beowulf") μου απέσπασαν 11 από τα πιθανά δώδεκα αστέρια.
• Πρέπει επίσης να είναι αστείο να το κρατάω μαζί της, και μπορεί να είχε λειτουργήσει από την ταινία ενός ματιού αντί για την τριπλή μικρο-σειρά, αλλά άρχισα να το βλέπω, κυρίως λόγω των νεότερων κεντρικών σειρών.

Πριν ανακαλύψω, είδα πολλές real-time action διασκευές του A Christmas Carol, ωστόσο, αντί για https://nine-gr.org/ παλαιότερες που έχουν διαβάσει τη νουβέλα. Όταν ο Σκρουτζ χρειάζεται να παρατηρήσει πόνο που σχετίζεται με τον θάνατο, το νέο φάντασμα του προτείνει τον Μπομπ Κράτσιτ και την οικογένειά του να θρηνούν την πρόσφατη απώλεια του μικρού Τιμ. Το νέο σιωπηλό φάντασμα προτείνει στιγμές που σχετίζονται με τον θάνατο ενός αντιπαθούς αγοριού, του οποίου η κηδεία παρακολουθείται από τους τοπικούς εργάτες, μόνο και μόνο με την προϋπόθεση ότι θα σας προσφερθεί γεύμα. Η τρίτη καρδιά, το νέο φάντασμα πριν από τα Χριστούγεννα, προτείνει στον Σκρουτζ μια χριστουγεννιάτικη έξοδο μετά. Ένα πρώτο μέρος του αφιερώνεται στο οικογενειακό δείπνο του Μπομπ Κράτσιτ και σας παρουσιάζει τον μικρότερο γιο τους, τον μικρό Τιμ, ένα χαρούμενο παιδί που είναι σίγουρα άρρωστο.

Είναι αναμφίβολα καθηλωτικός σε όλο τον κόσμο και συμβολίζει με λαμπρό τρόπο τη νέα φήμη του Εμπενίζερ Σκρουτζ. Η νέα έκπληξη που συμβαίνει προς το τέλος του έργου είναι τόσο απίστευτη που δεν μπορώ να την καταστρέψω εδώ. Σε αντίθεση με τις πιο θλιβερές στιγμές της παραγωγής, υπάρχουν μικρές δόσεις χιούμορ που κρατούν ζωντανό το κοινό. Η ίδια η νεότερη ιστορία είναι μια από τις πιο εκπληκτικές χριστουγεννιάτικες ιστορίες, μια κοινωνική αίσθηση ακόμα και σήμερα. Το καλό είναι ότι είναι πάρα πολλές – όλοι ξέρουμε ότι είναι μια πόρτα, ωστόσο, κάτι σχετικά με την προσθήκη μουσικής την κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρουσα. Κάτι πολύ εύκολο, καθώς η προσθήκη αυθεντικών, τέλεια χρονισμένων ηχητικών εφέ στην έναρξη και το κλείσιμο από φανταστικές πόρτες συμβαίνει αρκετά μακριά.

Η παραγωγή είναι πιο ζοφερή από τις απλές σύγχρονες μεταγραφές. Η παραγωγή είναι πιο ζοφερή από τις περισσότερες… Το Arden δραματοποιεί το θέμα τους λόγω όλων των πηγών του Ντίκενς, αλλά η εξέλιξη δεν συμβαίνει πουθενά. Ο νέος σκηνοθέτης δείχνει επίσης ένα μεγάλο ταλέντο να έχει εκπληκτικές εικόνες σκηνής που δεν ήταν τόσο εμφανείς στην τρέχουσα ανακαίνιση του κέντρου της πόλης από το "Parade" που σκοπεύει να φτάσει στο Μπρόντγουεϊ. (Λένε ότι κούνησε το δάχτυλό τους πολύ και έγινε λίγο πομπώδης.) Ο Mays δεν κάνει τίποτα με αυτά τα αστεία blogs, αλλά για όλα τα θεατρικά θαύματα που μπορεί να κάνει μόνος του, θα χρειαζόταν λίγη περισσότερη βοήθεια.

Όλο σοφό πράγμα

Έχοντας έναν ηθοποιό με λαστιχένιο πρόσωπο, όπως ο Carrey από τότε που ήταν σούπερ σταρ, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι λέξεις και οι χειρονομίες των γραμμάτων είναι εκπληκτικά λογικές. Σε συνδυασμό με τα στοιχειώματα, τα ημερήσια ταξίδια, την ηθικολογία και οτιδήποτε άλλο – ίσως όχι – είναι ένας περίπλοκος οδηγός που πρέπει να έχει προκαλέσει σοκ στο σύστημα για την πλειοψηφία των κατοίκων της Βικτώριας. «Υπάρχουν ακόμη και ορισμένα μικρά κομμάτια χιούμορ – κάτι που τρέμει στο χείλος από λογοπαίγνια, και ούτω καθεξής, όπου το νέο λέγεται πιο γρήγορα τόσο καλύτερο», σκοτώνει τον άγνωστο νέο χρήστη. Το νεότερο Portrayed London Reports αναγνώρισε την «επική ευγλωττία του βιβλίου, την ανυπόκριτη ελαφρότητα από το καρδιαγγειακό σύστημα, το παιχνιδιάρικο και λαμπερό χιούμορ, τα υπόγεια ρεύματα από συμβουλές, τα κοσμήματα από την κοινωνική εκπαίδευση και την ευγενική ψυχή από την ανθρωπιά, που φώτιζε κάθε σελίδα» του βιβλίου. Είμαι λοιπόν χαρούμενος που μπόρεσα να αποδεχτώ την προσωπική μου εορταστική εκδήλωση με αυτό το είδος παραγωγής και απολαμβάνω επίσης τη χρονιά του Red Curtain τον επόμενο χρόνο.

Η απόφαση για συμπόνια, η νεότερη κριτική για την προσωπική ανισότητα, καθώς και η ευκαιρία της μεταμορφωτικής ενέργειας από την καλοσύνη, προσπαθούν να στείλουν εκπληκτικά μηνύματα για να διασκεδάζουν συνεχώς τους πελάτες. Θέματα όπως γλέντια, προσφορές δώρων και χαρούμενα γεγονότα, ενώ οι εικόνες από τα σπίτια Cratchit και Fred, ενσωματώθηκαν στο βικτωριανό χριστουγεννιάτικο γεγονός. Η νέα νουβέλα πυροδότησε τη νέα ανακαίνιση και μπορεί να επικεντρωθεί στην οικογένεια, τη φιλανθρωπία και την καλή θέληση κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων. Δείχνουν το νέο πέρασμα του χρόνου, τη σημασία της επιβίωσης στο παρόν, καθώς και τις μελλοντικές συνέπειες των πράξεών μας.